Siła

             Siła mięśni oraz możliwości jej zwiększenia mają bardzo duży wpływ na Twoje postępy treningowe. Nie będziesz też odchudzał się w nieskończoność. W tym artykule dowiesz się jakie elementy składają się na siłę Twoich mięśni.

             

Genetyka

             Twój podstawowy/wyjściowy poziom siły zależy głównie od genetyki. Determinuje ona to czy w danej dziedzinie masz szanse odnosić znaczące sukcesy, czy też nie. Na szczęście dotyczy to jedynie sportu zawodowego.

             Genetyka to tak naprawdę tylko potencjał, który możesz wykorzystać. Jednak większość ludzi nawet nie próbuje tego zrobić. Dzięki temu nawet osoba z najgorszą genetyką może osiągnąć ponadprzeciętne wyniki.

             

Czynniki genetyczne

Spójrzmy teraz w jaki sposób genetyka wpływa na siłę naszych mięśni:

             

Fizyczna budowa mięśnia

             Chodzi tu o odległość zaczepów mięśniowych od stawów, które biorą udział w wykonywaniu danego ruchu. Im dalej od stawu znajdują się zaczepy mięśni tym większą dźwignię one tworzą, a więc mogą wygenerować większą siłą. Im bliżej stawu znajdują się zaczepy tym mniejszą siłę posiadamy.  

             

Gęstość mięśni

             Im więcej włókien mięśniowych posiadamy tym większa jest ich gęstość. Wzrost mięśni odbywa się przez zwiększanie objętości poszczególnych włókien, a nie ich przyrost liczbowy. A więc już na starcie mamy określoną liczbę włókien nad którymi możemy pracować.

             

Typ włókien mięśniowych

              Typ włókien mięśniowych, który przeważa w danej grupie mięśniowej. Przewaga włókien siłowych/szybkokurczliwych (FT) pozwala trenować większymi ciężarami.

             Włókna wolnokurczliwe/wytrzymałościowe (ST) pozwalają trenować dłużej ale z mniejszym obciążeniem.

             Dodatkowo włókna szybkokurczliwe (FT) rosną o wiele szybciej i bardziej niż wolnokurczliwe (ST). A więc przewaga włókien (FT) jest niezwykle korzystna.

             Mamy wpływ na ich proporcje w pewnym zakresie. Długotrwały trening dużymi ciężarami przy małej liczbie powtórzeń sprawia, iż włókna siłowe FT zaczynają zastępować włókna wytrzymałościowe.

             

Somatotyp

             Dla łatwiejszego określania indywidualnych predyspozycji siłowych możesz przyporządkować się do jednej z trzech grup:

Ektomorfik – szczupłe osoby z najsłabszymi predyspozycjami pod względem siły początkowej i potencjałem jej rozwoju, długie chude kończyny i kości, szybki metabolizm

Endomorfik – dobre predyspozycje siłowe, słaba wytrzymałość, krótkie kończyny, grube gości, masywne stawy, wolny metabolizm,

Mezomorfik – najrzadszy, uniwersalny typ posiadający zalety obydwu grup o dobrych predyspozycjach siłowych

             

Trening

             O wiele ważniejszy od genetyki jest trening. Jest on w 100% zależny od Ciebie. Jego pozytywne efekty pozwalają na nadrobienie nawet największych strat wynikających z niekorzystnej genetyki.

             Możesz zdać sobie z tego sprawę spoglądając na rekordy świata w konkurencjach takich jak np. w rwanie, czy podrzut. Wyniki oscylują w granicach 2-3 krotności masy ciała zawodników.

             Nawet najbardziej predestynowana genetycznie osoba miałaby problem z uzyskaniem rezultatu na poziomie połowy swojej masy. Dzięki treningowi możesz więc zwiększyć swoją siłę podstawową wielokrotnie.

             Wiesz już, że długotrwały trening pozwala Ci zmienić skład swoich mięśni. Kolejnymi czynnikami na które masz wpływ to:

             

Liczba aktywowanych jednostek motorycznych

             Jednostkę motoryczną tworzy jeden motoneuron oraz grupa włókien mięśniowych które unerwia. Im szybciej aktywowana jest dana jednostka motoryczna tym większą siłę generuje. Szybkość aktywacji zależy od częstotliwości impulsów nerwowych wysyłanych do mięśni.

             Częstotliwość do 50 impulsów na sekundę (50Hz) pozwala mięśniom na pełne rozluźnienie pomiędzy kolejnymi impulsami. Powyżej 50Hz mięsień nie rozluźnia się całkowicie co oznacza sumowanie się impulsów generujące większą siłę. Używając dużych ciężarów zwiększamy częstotliwość impulsów.

             

Synchronizacja jednostek motorycznych

             Im większa liczba jednostek motorycznych aktywowana w tym samym czasie tym większa wytworzona siła.

             Brak synchronizacji jest przystosowaniem naszego ciała do wykonywania długotrwałego wysiłku. Organizm manipuluje sygnałami wysyłanymi do mięśni tak, aby włókna mięśniowe pracowały naprzemiennie. Gdy jedne wykonują pracę drugie odpoczywają. Po chwili zamieniają się rolami.

             Taka sztafeta zapobiega szybkiemu zmęczeniu. Ogranicza jednak naszą siłę maksymalną. Pracując na dużych obciążeniach przy treningu oporowym zmuszamy organizm do aktywowania większej liczby jednostek motorycznych w tym samym czasie.

             

Podsumowanie

             Łatwiejszy start i szybsze postępy dają większą motywację do pracy. Jednak w ostatecznym rozrachunku wygrywa ten kto trenuje z największą wytrwałością. To od treningu zależy czy wykorzystujesz 5%, czy 50% swoich możliwości.

             

             

„Zwycięstwo należy

do najwytrwalszych.”

Napoleon Bonaparte

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s